ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ LOGISTICS

Ο Robin Das στο βήμα του αθηναϊκού συνεδρίου της Capital Link. Ο έμπειρος ναυτιλιακός παράγοντας «βλέπει» μια Ευρώπη που «υποφέρει» αλλά έχει περιθώρια κινήσεων.

ROBIN DAS: Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Ημερομηνία Δημοσίευσης: 14/11/2014

 

ΜΕ ΕΔΡΑ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, ΟΠΟΥ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ, ΚΑΙ ΜΕ ΚΥΡΙΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΤΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ, Ο ROBIN DAS ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΕΜΠΕΙΡΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΜΕ ΒΑΘΙΑ ΓΝΩΣΗ ΤΟΣΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ. ΓΝΩΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

Συνέντευξη: Θανάσης Αντωνίου

 

Ο Robin Das, με τον οποίο συνομιλήσαμε πρόσφατα στο πλαίσιο του συνεδρίου της Capital Link, στην Αθήνα, είναι σήμερα επικεφαλής της Auld Partners Ltd την οποία ίδρυσε ο ίδιος το 2012 και η οποία ειδικεύεται στη χρηματοδότηση ναυτιλιακών εταιρειών.

Στο παρελθόν υπήρξε συνεργάτης της Navigos Capital Management, εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων με έδρα το Λονδίνο ενώ την περίοδο 2005 - 2011 κατείχε τη θέση του Global Head of Shipping στη γερμανική τράπεζα HSH Nordbank.

Την περίοδο 2003 - 2004 ήταν Head of Shipping στην WestLB, μια επίσης γερμανική τράπεζα. Την καριέρα του στο χρηματοπιστωτικό κλάδο ξεκίνησε το 1994 ως Head of European Shipping, με έδρα το Λονδίνο για την J.P. Morgan στην οποία εργάστηκε μέχρι το 2002. O Robin Das έχει αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο του Strathclyde στην Αγγλία.

L&M Κύριε Das, οι άνθρωποι της ναυτιλίας παραμένουν αισιόδοξοι· η πραγματικότητα όμως είναι ότι η ύφεση συνεχίζει να ταλαιπωρεί κάποια τμήματα της αγοράς. Τα εμπορευματοκιβώτια ειδικά…

– Robin Das Το πρόβλημα σήμερα είναι ότι η Ευρώπη δεν αναπτύσσεται πραγματικά, ειδικά στις νότιες χώρες της· επομένως η ζήτηση για τελικά προϊόντα στις χώρες αυτές, προϊόντα από την Ασία και κυρίως από την Κίνα, παραμένει σε χαμηλά επίπεδα. Εδώ βρίσκεται η αιτία του προβλήματος.

Εφόσον λοιπόν η βιομηχανία των containerships μεταφέρει κυρίως τελικά προϊόντα μέσω των κλασικών διαδρόμων από την Ασία προς την Ευρώπη, είναι φυσικό ότι η κατηγορία αυτή της ναυτιλίας υποφέρει. Η χαμηλή κατανάλωση είναι ο λόγος για τον οποίο το συγκεκριμένο τμήμα της ναυτιλίας έχει χειρότερες επιδόσεις π.χ. από το ξηρό φορτίο.  

Το πρόβλημα είναι ότι το κομμάτι αυτό, η μεταφορά δηλαδή τελικών προϊόντων με containerships, έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε ένα κορυφαίο κομμάτι της παγκόσμιας ναυτιλίας.

 

Τι βλέπετε στον «ορίζοντα»; Υπάρχει αναστροφή του κλίματος;

– Υπάρχει πράγματι μια αντίρροπη τάση, διεθνής κι αυτή: Ο μεγάλος όγκος των τελικών προς κατανάλωση προϊόντων κατασκευαζόταν στην Ασία· ένα μικρό μέρος όμως αυτής της παραγωγής επιστρέφει πίσω.

Αναφέρεστε στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές;

– Αναφέρομαι στους υπολογιστές αλλά όχι μόνο· αναφέρομαι σε όλα τα προϊόντα που απαιτούν ταυτόχρονα σύντομο διάστημα εφοδιασμού της αγοράς και υψηλό επίπεδο παραγωγής. Αν επιθυμούμε τη μαζική και φθηνή παραγωγή χωρίς πιεστικές ανάγκες παραδόσεων, ασφαλώς η Κίνα είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της παραγωγής,. Αλλά εάν επιθυμούμε χρόνους παραδόσεων δύο εβδομάδων ή –ακόμα χειρότερα– μιας εβδομάδας, τότε αυτή η παραγωγή πρέπει να γίνει στην Ευρώπη ή κάπου πολύ κοντά στην Ευρώπη.

Το λιμάνι του Αμβούργου, κύρια πύλη των γερμανικών εξαγωγών από τη θάλασσα· και των εισαγωγών ασφαλώς. Η γερμανική αγορά προσφέρει –κατά τον Robin Das που τη γνωρίζει πολύ καλά– πολλές ευκαιρίες, καθώς ακόμα κι αυτή προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες.

Οπότε φέρνουμε τα εργοστάσια πίσω;

– Οπότε φέρνουμε μέρος της παραγωγής πίσω, ενδεχομένως κοντά στις πρώτες ύλες. Κι αυτό είναι μια κίνηση η οποία υπαγορεύεται από την αναζήτηση χαμηλότερου κόστους, το οποίο αυτή τη στιγμή η Ευρώπη μπορεί να το προσφέρει. Νομίζω ότι αυτό, η δυνατότητα χαμηλότερου κόστους, είναι η μόνη θετική διάσταση της οικονομικής κρίσης που έχει πλήξει συνολικά την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Οι αδύναμες οικονομίες στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ελλάδα έχουν αυτή την ευκαιρία. Όταν υπάρχει τόσο μεγάλη ανεργία, όταν έχουν μειωθεί οι μισθοί, τότε όλοι μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα με ένα πιο φθηνό τρόπο απ’ ό,τι στο παρελθόν.

Πιστεύετε ότι η ύφεση που παρατηρείται στην Κίνα μπορεί να προκαλέσει κάποιου είδους «σοκ» σε ευρωπαϊκά επενδυτικά κεφάλαια ή σε τομείς που έχουν συνδέσει την ανάπτυξή τους με τη συνεχή ανάπτυξη της ασιατικής οικονομίας;

– Σε αυτό το σημείο εδράζονται οι δυνατότητες των ευρωπαϊκών κρατών που ανέφερα προηγουμένως. Με δεδομένο ότι κάποιες παραγωγικές διαδικασίες επιστρέφουν στην Ευρώπη, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να είναι έτοιμες να δώσουν ακόμα μεγαλύτερη έμφαση σε αυτό το γεγονός: το φθηνό εργατικό δυναμικό που μπορούν κι αυτές πλέον να προσφέρουν στους κατασκευαστές αλλά και την ποιότητα των παραγόμενων αγαθών. Θα πρέπει να πείσουν τους παγκόσμιους κατασκευαστές ότι το εργατικό κόστος στην Ευρώπη δεν είναι τόσο υψηλό όσο ίσως νομίζουν· για την ποιότητα που προσφέρεται.

Παράδειγμα η Γερμανία, όπου η σχετική απορρύθμιση των εργασιακών θεμάτων έχει αλλάξει την εικόνα που είχαμε για το συγκεκριμένο κράτος: Δεν είναι τόσο υψηλό το εργατικό κόστος πλέον, καθώς υπάρχουν ευέλικτες μορφές εργασίας που δεν συναντάμε σε νότιες χώρες της Ευρώπης.

Η Αγγλία, στην οποία ζείτε, θεωρείται μια πλήρως απελευθερωμένη αγορά και διαφέρει αισθητά από την υπόλοιπη Ευρώπη. Υπό το πρίσμα των οικονομικών εξελίξεων και με την προοπτική της ανάπτυξης, ποια είναι η γνώμη σας για το «βρετανικό παράδειγμα» στην οικονομία;

– Μεγάλη ερώτηση και δύσκολο να απαντηθεί. Θα έπρεπε να την απευθύνετε περισσότερο σε έναν Γερμανό ειδικό, μια και η Γερμανία αυτή τη στιγμή εξάγει πολύ περισσότερο απ’ ό,τι η Αγγλία. Η γερμανική βιομηχανία σήμερα ηγείται των εξαγωγών και η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί δεν είναι τελικά αποτέλεσμα νομοθεσίας, φόρων, απελευθερωμένης ή μη αγοράς. Αλλά μια και με ρωτήσατε για τη μορφή της αγοράς, να σας δώσω ένα παράδειγμα:

Συζητούσα μόλις χθες στο αεροδρόμιο με μια παρέα ταξιτζήδων, και ένας από αυτούς μου έλεγε ότι μόλις πρόσφατα επετράπη στην Ελλάδα η δημιουργία εταιρειών διαχείρισης ταξί. Μου έλεγε ότι για δεκαετίες η άδεια ήταν πολύ δύσκολο να εκδοθεί, ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί άδεια στην ελεύθερη αγορά, έπρεπε κάποιος να πληρώσει πολλά χρήματα –ορισμένα μάλιστα κάτω από το τραπέζι…

Να, αυτά είναι πράγματα που μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση σε μια αγορά. Απελευθερώνοντας την αγορά, μπορείς να κινητοποιήσεις την επιχειρηματικότητα.

Το λιμάνι της Αγκόνας στην Ιταλία.

Οι ΗΠΑ είναι μια μεγάλη χώρα η οποία «βλέπει» και προς την Ανατολή, την Ευρώπη εν προκειμένω, και προς την Δύση, την Ασία. Φαντάζομαι ότι αποτελεί «βαρόμετρο» για ένα μεγάλο κομμάτι των επιχειρηματικών ειδήσεων στη ναυτιλία και το εμπόριο. Θα μας κάνετε ένα σχόλιο;

– Οι ΗΠΑ δεν έχουν κάποια μεγάλη ναυτιλιακή παράδοση· παρ’ όλα αυτά, είναι ένας μεγάλος αγοραστής αγαθών. Και με αυτή την ιδιότητα, πράγματι, επηρεάζουν το παγκόσμιο εμπόριο και τη ναυτιλία συνεπακόλουθα. Η μαζική αγορά αγαθών από τις ΗΠΑ επηρεάζει τις παγκόσμιες εμπορικές συμφωνίες. Υπάρχει ανάγκη για τελικά προϊόντα στις ΗΠΑ, και παρατηρούμε αύξηση της ζήτησης σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα. Αυτό είναι καλό για τη βιομηχανία των κοντέινερ· δεν ξέρω όμως κατά πόσο αυτή η σχετικά αυξημένη ζήτηση στις ΗΠΑ θα επηρεάσει συνολικά τον κλάδο.

Οι ΗΠΑ εμφανίζονται στο προσκήνιο ως χώρα εξαγωγής πετρελαιοειδών, κι αυτό –ειπώθηκε και στο συνέδριο– μπορεί να είναι μια σημαντική εξέλιξη…

– Αυτό είναι πράγματι μια πολύ σημαντική εξέλιξη. Ξεκίνησε και είμαι σίγουρος ότι θα συνεχιστεί μια μεγάλη συζήτηση για το ρόλο που θα παίξει τα επόμενα χρόνια η Αμερική στο παγκόσμιο εμπόριο πετρελαιοειδών. Αλλά, ξέρετε, αυτό είναι κάτι που αφορά την αμερικανική οικονομία και ειδικά τον ενεργειακό κλάδο. Δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τη ζήτηση καταναλωτικών προϊόντων, την εμπιστοσύνη των καταναλωτών και την ανάπτυξη με όρους της καθημερινότητας των πολιτών.

 

 

ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΕΣ

ΑΝΑΓΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΝΗΟΛΟΓΙΟΥ

Εγκαταλείπουν την ελληνική σημαία για αυτές των Νήσων Μάρσαλ και της Λιβερίας....

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ “HANJIN”, Η “COSCO” ΚΑΙ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ

Οι ναύλοι στις μεγάλες γραμμές Ανατολής-Δύσης θα συνεχίσουν να αυξάνονται τις επόμενες εβδομάδες....

ΣΕ ΚΡΙΣΗ (ΚΑΙ) Η ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ- ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΝΕΟ ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Ως στρατηγική προϋπόθεση για την έξοδο της χώρας από την κρίση και ως στοιχείο συνοχής του κοινωνικού ιστού, σε μια περίοδο σκληρής δοκιμασίας...